نذر

قادر به صبریم اما تحملش از سر ناچاری انتخابی شریف نیست .واژه ها را قطار می کنیم تا عیش خیالمان را به ظهور برسانیم اما نمیدانستیم اوج خیالبافی سرابی هست که دل می خشکاند ...طومار حسرت هایمان در حصار دل مان آویخته شده و این عهدی ناپایان برای وفاداری ما به اندوه است .ای رهگذر اشک داس برّانی هست که لبخند درو میکند نوازش نگاهت را نذر محبت کن